ثبات باسلام و جمله ى « لَيُبَيِّنَنَّ » تا آخر براى نشان دادن اختلاف مردم باشد در كفر و اسلام كه بقيامت معلوم خواهد شد . 2 - جمله ى اوّل آيت 91 « * ( أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّه ) * تا آخر » بطورى كه از مفسّرين نقل كرديم « عهد اللَّه » ينى بيعت با پيغمبر و معنى آيت بعد امتحان و نمودارى نتيجه ى كفر و ايمان است در عالم ديگر ، ولى اگر چنين معنى كرديم : به آن پيمان وفا كنيد كه خدائى و رحمانى است و بموجب وجدان درست و دستور دين برقرار گرديد نه آنچه شيطانى است و مولود هوا و هوس معنى آيت بعد همان خواهد بود كه تشريح كرديم . 3 - آيت 97 « مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّه حَياةً طَيِّبَةً » چون نتيجه ى كار نيك مشروط بايمان حياة طيّب معيّن شده است شايد اشاره باشد به اين كه هر كار نيك اثر خوب خود را دارد ولى اگر مولود از ايمان بود البتّه عاليتر سود خواهد داشت كه حيات طيّب باشد ، و معنى حيات طيّب بقرينه ى جمله ى بعد « لنجزينّهم باحسن » شايد آسايش مادى و معنوى هر دو باشد كه در اين عالم سلامتى وجدان و آسايش از هر دغدغه و نگرانى است و بعالم ديگر بهترين پاداش عمل ، و معلوم است حيات طيّب يا خوشى در زندگى يا خوشبختى ، سرمايه و مقام نيست و نيز لاقيدى و بيباكى نيست كه بد و خوب به حال شخص اثر نكند بلكه فراهم كردن شرايط زندگى به اندازه ى اعتدال فراخور استعداد و ظرفيّت شخص با احتراز از دست زدن باعمال ناپسند كه موجب ناراحتى خود شخص و ديگران شود و بر خلاف وجدان و دين و رسم اجتماع باشد . 4 - آيت 99 كه امر باستعاذه شده است ، شايد براى توجّه خاطر مردم ، باشد كه چون قرائت قرآن براى استفاده از معنويّت و حقايق روحانى قرآن است ، و كسب وظيفه و اطَّلاع از دستورهاى زندگى براى اين عالم و عالم ديگر ، بايستى با كمال آسايش خاطر و اطمينان و ايمان بمطالب و دستورهاى قرآن توجّه شود ، اين است كه در آغاز اقدام به اين كار لازم است هر كس از آنچه شرّ و بدى و موجب يأس و